سلام زمانه بد سر ناسازگاري با ما دارد . دوستي كه دوستش داري ، نه يك روز و دو روز كه مدتها رفيق تنهايي و شب و روز و غصه و شادي توست ، در گذشت زمان چنان تغيير مي كند كه روزي كه از خيال خام خودت بيرون مي آيي مي بيني كه همه ي داشته هاي مشترك عاطفي بين خودت و دوستت بر باد رفته اند . كاش در تغيير زمانه فقط بدي هاي وجود آدمها تبديل به خوبي مي شدند نه ... . باز هم دوستهاي خوبي دارم كه دوستشون دارم ، زماني دوستي هام و دوست هام مايه فخر و اميد و شادي من بودند ، وقتي بود كه اگر دلتنگ بودن فقط دوستهاي من محرم دلم بودند ... . آه ... آه... آه ... كاش مي بوديد دوستهاي خوب من . نمي دونم چرا اينهمه دلم براي روح الله و شبنم تنگ شده ؟!